Casus 1    Tess

Tess is een kruising boxer/bordeauxdog van 2,5 jaar oud. In het begin was Tess een hele speelse hond. Begin 2011 veranderde Tess qua gedrag. Bij wandelingen was ze veelal bang voor andere honden geworden en rende bijna niet meer. Ook wanneer we een opstapje tegenkwamen met het wandelen had ze pijn. Meteen zijn we naar de dierenarts gegaan, ze dachten aan groeipijnen omdat Tess nog erg jong was. Na een aantal maanden zou dit wel over moeten gaan. Niets bleek helaas minder waar te zijn, want de klachten werden helaas alleen maar erger.  
Na ongeveer 2 a 3 maanden zijn we terug naar de dierenarts gegaan.
Ze konden niets vinden waarop duidde dat er iets anders aan de hand was dan groeipijnen. We hebben wel pijnstillers meegekregen maar dat was niet de oplossing. Omdat de klachten bleven aanhouden had ik dit overlegd met Haco Hondentraining waar wij op dat moment cursus hadden. Zij hadden mij doorverwezen naar Ellen Donkers (dierenarts DAMB).
Na telefonisch overleg konden we snel langskomen voor een afspraak. Er zijn meteen röntgenfoto’s van Tess gemaakt en we kregen meteen de uitslag. Er kon worden vastgesteld dat er niets mis was met haar heupen (wat we zelf eigenlijk hadden verwacht), maar helaas kregen we snel het nieuws te horen dat Tess spondylose heeft.

Door de dierenarts zijn we doorverwezen naar de dierfysiotherapeute (Anouk). 1 week na de afspraak bij de dierenarts konden we al terecht.
Tijdens de eerste afspraak heb ik het een en ander toegelicht en ook aangegeven dat Tess in haar gedrag was veranderd. Meteen is Anouk aan de slag gegaan; er werd een uitgebreid fysiotherapeutisch onderzoek gedaan. Anouk stelde vast dat Tess weinig spiervorming had rond haar rug en dat ze haar rug probeerde zo min mogelijk te belasten.
  

Anouk ging aan de slag om de beweeglijkheid in de rug te verbeteren. Daarna werd Tess gemasseerd en ik heb massagetechnieken geleerd zodat we hier thuis ook verder mee aan de slag konden gaan. Naast deze massagetechnieken hebben we ook het advies gekregen om veel met Tess te gaan zwemmen, fietsen en hardlopen om de spieren in haar rug weer te versterken.
In eerste instantie zijn we wekelijks naar Anouk gegaan. Naarmate het met Tess steeds iets beter ging, zijn we dit langzaam gaan afbouwen. Ondertussen hebben we veel getraind met Tess. Gelukkig ging het steeds beter met Tess, en ook haar gedrag veranderde weer. Na een half jaar konden de pijnstillers helemaal afgebouwd worden. Ze wilde zelfs weer graag met andere honden gaan spelen en we zijn blij als ze weer springt, ook al mag ze het eigenlijk niet!

Nu ongeveer een driekwart jaar later zijn we voor de laatste keer bij Anouk geweest. Hierin hebben we de fysiotherapie afgesloten. Anouk merkte zelf ook op dat de spiermassa rond haar rug is verbeterd en hierdoor heeft ze stukken minder klachten dan voorheen. Anouk ik wil je heel erg bedanken en we houden contact!
 

Casus 2    Hond glijdt uit op het ijs
In jan. '06 is deze hond uitgegleden op het ijs, waarna er een schouderluxatie links en een gekneusde pols links werden geconstateerd. Achteraf bleken banden en pezen van de pols afgescheurd te zijn en werd mij om advies gevraagd. In samenwerking met een orthopedisch instrumentmaker is er een brace gemaakt.

      Wick weer beter 

 
   
             
        Casus 3    Dazzle en haar polsblessure
 

    Dazzle is een border collie die fanatiek bij de schapen traint. Tijdens één van de trainingen heeft ze 
    een polsblessure opgelopen.
 
    Na diverse bezoeken aan dierenartsen zijn er uiteindelijk foto’s gemaakt waarop gelukkig geen afwijkingen te zien waren; conclusie was dat het dus in de weke delen zat……het herstel zou wel eens maanden kunnen gaan duren… 
 
Op advies van de dierenarts zijn we toen met fysiotherapie begonnen. Anouk heeft Dazzle toen onderzocht en constateerde opgerekte polsbanden. Ze heeft Dazzle toen behandeld met de magneeetveldtherapie, gemasseerd , haar pootje ingetaped en mij begeleid in het opbouwen van de belasting van de pols.
 
    We zijn begonnen met korte stukjes te fietsen, rechtlijnig bewegen; dit konden we al vrij snel 
    opvoeren tot 5 km fietsen. Ook werd er gewandeld aan de lijn en gezwommen waar mogelijk.   
    Natuurlijk bij iedere opbouw was het weer spannend of er geen reactie kwam.
 
    Dit alles werd gedaan terwijl haar pootje ingetaped was.
Na ruim drie maanden mocht ze eindelijk weer eens heel voorzichtig gaan proberen bij de schapen. Nou dit was een verademing voor Dazzle en mijzelf! Heel langzaam zijn we steeds een stapje verder gegaan en langzaam maar zeker werd het pootje steeds meer belast, zonder reactie.
 
De tijd was aangebroken om ook de wandelingen weer los mee te mogen, helaas bleek dit net iets te belastend en heeft ze even een stevige terugval gehad. Alles werd weer op een laag pitje gezet en los mee op wandeling zit er voorlopig helaas nog niet in.
 
    Na overleg met Anouk weer zachtjes aan op gaan bouwen en het gaat nu erg goed; ze traint
    inmiddels weer behoorlijk bij de schapen al is het beperkt en ingetaped, de wandelingen zijn nog
    altijd aangelijnd…..al met al zijn we alweer een heel eind op de goede weg en Dazzle lijkt ver
    hersteld te zijn.
 
    Anouk bedankt voor je hulp goede adviezen en het afremmen van mij als baasje in het belang
    van Dazzle.